WijnVoorNu wijnblog

Chablis wijnen

De hele Bourgogne streek heeft ongeveer 62.000 hectare aan wijngaarden. Het deelgebied Chablis heeft iets meer dan 11.000 hectare en is samengesteld uit vier officiële benamingen of classificaties.
Grands Crus Chablis

Ongeveer 250 hectare wijngaarden op de heuvels met uitzicht op het stadje Chablis zijn onderverdeeld in 7 Grands Crus. Deze wijngaarden produceren een aantal van de grootste witte wijnen ter wereld. De namen van deze uitstekende Chablis wijngaarden zijn Les Blanchots, Les Bouguerots, Les Clos, Les Grenouilles, Les Preuses, Les Valmur en Les Vaudesir. Deze witte wijnen, uit de beste vintage, zal gemakkelijk leeftijd meer dan 10-15 jaar vóór het bereiken van volwassenheid.

Wat is blush rosé

Blush rosé. De nieuwe trend in rosé wijnen. Maar wat is blush rosé eigenlijk? Als je naar de definitie gaat zoeken, kom je uit op het volgende: “Blush wijn: Letterlijk een blozende wijn, een rosé wijn, doorgaans iets zoet en zeer fruitig, van de blauwe druivensoorten Zinfandel, Merlot of Cabernet. Een vondst van Californische wijnmarketeers.”

Dit mag van oorsprong dan de definitie van blush rosé zijn, tegenwoordig is het begrip wat uitgebreider geworden. Als men praat over een blush rosé wordt meestal bedoeld een hele lichtgekleurde rosé, die bomvol aroma’s van zomers fruit als framboosjes en aardbeien zit.

Wat is Blanc de Noir wijn

Blanc de noirs is een uit het Frans afkomstige term en een benaming voor witte wijn gemaakt van blauwe druiven. De term wordt vooral gebruikt om het type champagne aan te geven. Deze witte wijn wordt van blauwe druivensoort Pinot Noir of Pinot Meunier of van een combinatie van beide gemaakt. Deze champagne is fruitgier en krachtiger van structuur dan bijvoorbeeld blanc de blancs champagnes en een grote groep bruts zonder jaartal (bruts sans millésime). Daarnaast wordt de benaming ook gebruikt voor wijnen als Cabernet Sauvignon of Pinot noir.
Om Blanc de Noir wijnen te maken, verwijdert men direct na het persen de schillen waardoor geen anthocyaan uit de schillen in de most terecht kan komen. Door een verschillende duur van het contact met de schillen kan de kleur van de wijnen variëren van lichtpaars tot abrikooskleurig.

Ziektes in de wijngaard

De grootste ramp uit de geschiedenis van de wijnbouw speelde zich af in de negentiende eeuw. De ”Phylloxera Vastatrix", een minuscule druifluis, die leefde van de wortels van de Amerikaanse druivenrassen kreeg in 1864 vaste voet aan wal in de Gard (Zuid-Frankrijk) en vernietigde in tientallen jaren bijna alle wijngaarden in Europa. Alle soorten rode wijn en witte wijn werden heel schaars. Witte wijn werd er in die tijd nog niet of nauwelijks gemaakt en rode wijn was bijna nergens meer verkrijgbaar. Men moest teren op de rode wijnen van goede wijnhuizen die lagen opgeslagen in de kelders van de Chateau's. De in de grond levende druifluis vrat alle wortelpunt en van de Europese wijnstok op. Het wortelstelsel van de wijnstok was niet in staat om nieuwe wortelpunten aan te maken. Dit in tegenstelling tot de Amerikaanse druiven, deze maakten wel nieuwe wortelpunten aan. Alleen zijn de Amerikaanse druiven veel minder geschikt om er goede wijn van te maken. De oplossing werd gevonden door de bovenste helft van de Europese druivenstokken te enten op de onderste helft van de Amerikaanse stokken.
Zo hebben we de druifluis onder controle gekregen en zijn we verzekerd van goede wijndruiven voor het maken van onze wijn.

Vinificatie droge witte wijn

Vinificatie droge witte wijn
Na de pluk worden de druiven ontsteelt. Hierna kunnen ze worden gekneusd of geperst.Bij gekneusde druiven past men Macération Pelliculaire (schilweking) toe. Hierbij laat men de schillen van de gekneusde druiven gedurende een bepaalde tijd (enkele uren tot een dag) bij een lage temperatuurweken in hun eigen sap. Vanuit de schillen lossen geur en smaakstoffen op, die voor een most zorgt met veel aroma‘s. Daarna wordt de massa geperst.Men kan ook kiezen om na het ontstelen de druiven meteen te persen.In de geperste most zitten troebele, vaste stoffen die zorgen voor onaangename gistingsaroma’s.Deze troebele delen in de wijn worden door bezinking, centrifugeren of filtratie uit de most gehaald. De most is helder en schoon. Het sap mag absoluut niet in aanraking komen met zuurstof.Gebeurt dit wel, dan is oxidatie het gevolg, waardoor het sap donkerder wordt en aroma’s verliest.Om oxidatie te voorkomen wordt de most van de wijn of sap meestal gezwaveld.De vergisting kan nu een aanvang nemen. De wijn makers voegen daartoe gekweekte gisten toe.Deze zorgen voor een goed verloop van het gistingsproces. Witte wijn kan in allerlei materialen fermenteren zoals nieuwe eikenhouten vaten, roestvrij staal en met glastegels beklede cuves.

Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »